خانه فاطمه خانه کوچکی است که از همه تاریخ بزرگتر است. مرحوم شریعتی

- سینه سوزان اشک ریزان آمدیم

توبه کاران بی قراران آمدیم

شرم ساران روسیاهان آمدیم

بی پناهان مضطرّان آمدیم

نابکاران بی وفایان آمدیم

ما ضعیفان ما اسیران آمدیم

بی طبیبان ما مریضان آمدیم

بی انیسان مستغیثان آمدیم

- یا رقیه یا اباالفضل یاحسین

یا علی یا فاطمه یا نورعین

یا محمد یا رضا و یا حسن

یا محمد باقر یا صادق یا عسکرین

یا جواد و کاظم یابن الحسن

یا علی بن الحسین و زینب و ام البنین

- یارقیه با سر بابا چه نجوا کرده ای

با لبان غرقه خونش گو چه مأوی کرده ای

ای گل باغ حسین از چه جان واکرده ای

شب شکن بودی و قفل دل عجب واکرده ای

عطار

-

این چندمین نامه است بابا، می‌نویسم!؟

هرچند‌ یادت نیست‌ امّا می‌نویسم

دیروز هم برگشت خورده نامه‌هایم

من با‌امید این نامه‌ها را می‌‌نویسم

امروز با سارا کمی ‌دعوایمان شد

از قهر‌ها، از آشتی‌ها می‌‌نویسم

خانم معلّم، نمره‌ی عالی به من داد

او گفت: من با عشق انشا می‌نویسم

مادر برایم قصّه‌ای از کربلا گفت

در نامه‌ام عین همان را می‌‌نویسم

او از تحمّل گفت از‌ یاسی سه‌ساله

از تشنگی، از صبر، دریا می‌‌نویسم

از دختری کوچک که نامش هم رقیّه است

از بی‌وفایی‌های دنیا می‌‌نویسم

بابا! ‌دلم ابری ست میل گریه دارد

دلتنگیم را از همین‌جا می‌‌نویسم

این نامه را هم پست خواهم کرد ‌امروز

امّا برایت باز فردا می‌‌نویسم